دیده‌بان گاه‌نگاری‌های بهرنگ تاج‌دین
خوراک وبلاگ
چهارشنبه ۱۳ شهریور‌ماه ۱۳۸۱

انقلاب

من عجيب! دچار کمبود وقت شده ام. دقيقا روزی 12 ساعت وقت بيشتر لازم دارم. اصلا 700 تا چيز هست که هنوز موفق به انجامشون و به خصوص نوشتنشون نشده ام. اما بحث امروز: يادم مياد، دوم راهنمايی که بودم، يه بار معلممون يه موضوع انشا داد در مورد ارتباطات و يه همچين چيزايي! منم در مورد مسافرت 5 ماهه مادرم به روسيه برای تزش واين مدت تنهايی و بی خبری از او نوشتم که چه دوران سختی بود! چقدر از ديدن يک نامه خوشحال می شدم...
موقعی که اون انشا رو می خوندم، اشکی از چشمام به راه افتاد که موجب شد تا آخر سال بچه ها از حسودي نمره ای که معلممون بهم داد و همچنين تحويلی که منو گرفت، هی بيان بهم تيکه بندازن. خوبه دانشگاه نبود وگرنه...
حالا بعد از 5 سال مادرم ميره مسافرت خارج، ولی برای من، موقعی که تهران نيستم، با يه ايميل ساده با من حرف ميزنه! ولی هنوز من مطمين نيستم اتفاقاتی رو که پس از اختراع تلگراف افتاده، بشه يه انقلاب گفت. يعنی شما همون سرعت رو (تقريبا) در مورد برقراری ارتباط دارين. حالا يه کم کيفيتش بالا رفته، طوری که ميشه تصور کرد طرف مقابل شما همينجا است. اون چيزی که مزيت بزرگ اينترنت و IT می تونه باشه اينه که به معنی واقعی کلمه انقلاب رو به وجود آورده، حق انتخاب و لحاظ کردن سليقه شخصيه. چيزی که اينجا به پايداريش شک کردم. ديگر مورد اينه که همون طور که الان داريم روز به روز به اينترنت وابسته تر می شيم، شايد يه روزی لازم بشه که قطع وابستگی کنيم. يادمه يکی دو سال پيش يه روز اينترنت بورس توکيو قطع شد و همه مجبور شدند که برن به تالار قديمی و سفارش سهامشون رو دستی بدن. شايد اين موضوع اون روز يه فاجعه بوده باشه، ولی ده سال ديگه عين بحرانه. من کاملا با بحث سخت افزاری اينترنت آشنا نيستم (نيست خيلی با نرم افزارش آشنام!!) ولی فکر کنم يه نقطه ای وجود داشته باشه که با تخريبش يه مقدار قابل توجهی از اينترنت و سايتهای دنيا خراب يا قطع بشه. اما خوب اينو بايد بفرستم واسه خرابکارها
امشب حرف بيخودی زياد زدم. آخه يه مدته همچنان عصبيم و از اون بدتر اينکه نمی تونم افکارم رو کامل که نه، حتی يه ذره متمرکز کنم. اميدوارم به زودی بهتر بشم. يعنی اصلا از خدا می خوام. اصلا شايد بعدا اين نوشته رو کلا حذف کنم يا اصلاح (چرا ياد طرح اصلاح قانون مطبوعات می افتيد آخه!؟) ولی خب! در هر صورت من از اينترنت 3 تا چيزش رو بيشتر دوست دارم
1-عدم افشای هويت! مگر به خواست خود آدم
2-بی انتهايی و امکان انتخاب و يافتن همه چيز
3-سرويسهای مجانی که به آدم امکانات مختلفی می دن
تا هنگام سلامت عقلی اينجانب

بالاترین  دلیشس  توییتر  فرندفید  فیس‌بوک